Rob O. • Macht is regels opleggen aan je omgeving. Als er geen regels zij heeft niemand macht...en machteloos willen we liefst niet zijn. betreurenswaardig toch?

Patrick V. • De kunst van het loslaten????

Max M. • Gedachtenstroom; Gedrag is op korte termijn en tijdelijk wellicht te beinvloeden,(denk maar aan de flitspalen) dit wekt de suggestie dat regels om gedrag te beinvloeden werken. Mijns inziens is het merendeel van de mensheid niet in staat om ECHT lange termijn te denken, we kiezen "short term satisfaction", dus op basis van de gestelde regels bekijken we op korte termijn of het gedrag beinvloed is. Als dat zo blijkt te zijn, bevestigt dat de doelstelling. Dat er op lange termijn weinig veranderd is zien we vervolgens over het hoofd of vergeten we.

Wout V. • Gedrag is hoe wij denken, voelen en handelen ten opzichte van iets of iemand. Met regels beïnvloedt men het handelen (op korte termijn), maar het denken en voelen wordt onberoerd gelaten, waarmee uiteindelijk ons handelen niet duurzaam verandert.

Patrick V. • Hey Wout, wat leuk om jou hier tegen te komen! Mooie bijdrage.

Jeroen H. • Natuurlijk is gedrag wel te beïnvloeden met regels. Gedrag is in mijn ogen een uitingsvorm van achterliggende zaken als karakter, ambitie, "mindsets", ideologieën etc. Als ik dan kijk naar social media, dan vind ik het niet meer dan logisch dat een bedrijf gedragsregels oplegt aan de werknemers die op een dergelijk publiek kanaal bijvoorbeeld mensen te woord staan.

Je wilt immers een consequent beleid voeren, je ben enorm kwetsbaar, iedereen kan meekijken: dan moet je een set basisregels hebben. Dat wil niet zeggen dat je alles in protocollen moet gieten, maar een aantal basisstructuren waarbinnen je je mag begeven moet je zeker definiëren. Het gedrag van je werknemer die bezig is met acquisitie, webcare, of wat dan ook op social media, kun (en moet in mijn ogen) je dus zeker beïnvloeden met regels. Dit geldt uiteraard enkel zolang zij gebruik maken van een (deels) zakelijke account. Dat de achterliggende mindset, of "het denken en voelen" zoals hierboven mooi verwoord, niet verandert, maakt in dat geval niet uit, het gedrag dat zo'n werknemer vertoont op persoonlijke accounts staat los van mijn merk/bedrijf.

Wat vinden jullie dan van een voorbeeld van een docent in het voortgezet onderwijs, die op zijn openbare Hyvespagina foto's plaatst van, krabbelt en tikt met leerlingen? Mag een school geen regels opleggen die dit verbieden?

Jeroen H. • (PS hallo allemaal, ik ben nieuw ;) )

Max M. • Hi Jeroen, en welkom :-)
Let op, het gaat om het gesprek hier, niet om het gelijk....daarom maar meteen even een krasje maken; als gedrag een uiting is van karakter, en regels gedrag kunnen beinvloeden...dan kunnen regels karakter dus beinvloeden?
Ik begrijp de strekking van je stelling wel, maar toch...Ik blijf er nog even bij dat je slechts een tijdelijke wijziging aanbrengt en dat de door jou genoemde docent vervolgens op Hi5 wel z'n krabbels krabt...

Jeroen H. • Dankjewel, en sorry als ik onbedoeld wat drammerig overkwam! Hartstikke leuk zo'n platform waar inhoudelijk over dit soort dingen gepraat kan worden :-)

Ik ben het met je eens, dat de regels een tijdelijke (en lokale) wijziging in gedrag kunnen bewerkstelligen. Daarom is het zaak om zulke regels heel goed te overwegen, en vooral algemene regels op te stellen, wat ik de basisstructuren noemde: een kader waarin je je kunt en mag bewegen als vertegenwoordiger van het bedrijf waar je voor werkt. Dus niet: je mag niet krabbelen met leerlingen, maar: contact met leerlingen buiten het schoolgebouw mag enkel geschieden vanuit het zakelijk e-mailaccount (of iets in die strekking).

Om op je eerste puntje in te gaan:
Gedrag = uiting karaker -> gedrag is beïnvloedbaar -> dus karakter is beïnvloedbaar. Neen, die zou een drogreden zijn (een "Cum hoc ergo propter hoc"?), en is dan ook niet wat ik bedoel :-) Ik zal proberen beter uit te leggen hoe ik het zie:

Regels moeten bij voorkeur niet van bovenaf per definitie worden opgelegd, zonder nadere uitleg. Veel beter is om in trainingsvormen bijvoorbeeld de werknemers te wijzen op de mogelijkheden én gevaren (SWOT is een aardig uitgangspunt) van social media. Dan is het voor de werknemer heel logisch te maken dat je als bedrijf bepaalde richtlijnen (regels, zo je wilt) wilt uitzetten. Als de werknemer zich hier aan houdt, dan zijn er twee situaties te onderscheiden:
* De werknemer ziet het belang van de regels in, houdt zich hieraan, en neemt dit ook mee in overwegingen buiten en na het werk. Karakter is beïnvloed.

* De werknemer houdt zich aan de regels enkel omdat hij/zij anders kan worden gestraft. Karakter is niet beïnvloed.

In beide gevallen is het voor de werkgever het beoogde resultaat bereikt.

Max M. • Hey Jeroen, het viel allemaal wel mee hoor :-)
Ondanks de drogreden schrijf je nogmaals dat het karakter beinvloedt kan worden, en daar zit mijn enige bezwaar tegen je redenatie; ik denk niet dat mensen echt veranderen door regelgeving; zelfs als ze zich conformeren aan weer een nieuwe set regels en structuren. Juist omdat sociale media en je online identiteit zowel tijdens als buiten je werk voortdurend "under construction" zijn, zijn de regels direct van invloed op de privesfeer. Ik vermoed dat een groot deel van de medewerkers in zijn achterhoofd toch "dat maak ik zelf wel uit" denkt. Het effect is dan toch weer tijdelijk en oppervlakkig.

Desalniettemin is de bewustwording 1 van de kernpunten van Reizend Circus; wees je bewust van wat je doet en wat daarvan de gevaren en gevolgen zijn; door bewustwording een verandering op gang brengen in de door jou genoemde mindset (niet karakter, maar wellicht bedoelen we niet exact hetzelfde hiermee). Dan is het resultaat inderdaad bereikt :-)

Robin V. • Lijkt wel een intervisie-sessie van psychologen hier ;) mooi om te lezen. Ik lees dat Jeroen het over het begrip werknemer heeft. Is het niet zo dat er sprake is van een ONLINE identiteit en niet een scheiding tussen prive en zakelijk? Met betrekking tot jouw voorbeeld, stel je voor: de leraar krabbelt met zijn prive-account in het weekend met zijn neefje die hij toevallig in zijn klas heeft zitten? Het gaat om eigen normen en waarden (eigen regels). In normen en waarden gaat meer vrijheid om dan in opgelegde regels, gewoon de discussie opzoeken en niet moeilijk doen met trainingen en instructies. Dan kom je erachter wat mensen beweegt en hoef je niet eens regels op te stellen. Het gaat om bewustwording en onderlinge acceptatie van meningen.

Patrick V. • @Jeroen: Welkom hier... @Robin intervisie-sessie, LOL. Anderzijds, maakt de vraag blijkbaar veel los. En, dat is steeds ook hetgeen we in onze sparring-sessies/presentaties merken bij het ReizendCircus. Het hoeft inderdaad niet moeilijk te zijn, maar het duurt ook niet lang om een vertaalslag te maken van Social Media-beleid naar de meest overstijgende filosofische en ethische vragen. De ruimte of regels van de een, bepalen de ruimte en regels van de ander. Want, wie bepaalt jouw online ID?

Jeroen H. • Dankjullie wel, deze discussie is koren op mijn masterscriptiemolen ;)

Een aantal dingen die hier terugkomen ben ik op dit moment aan het verwerken in mijn masterscriptie. Vanuit de dramaturgische benadering van sociale interactie van Erving Goffman analyseer ik online sociale interactie, waarbij "identiteit" en "ruimte" twee terugkerende begrippen zijn. Ik zal het even kort uitleggen, want ik denk dat het heel relevant is voor de vraagstukken in deze discussie.

Ik betoog dat het performen van identiteit plaatsvindt in een ruimte die Gofmann de "frontstage" van je identiteit noemt; waar je je rol als het ware "speelt". In de backstage, de plek waar je geen rol speelt, kun je ontspannen, of een andere rol spelen (back wordt front). Zodra iemand uit je frontstage-audience je in je backstage aantreft, loop je het risico op gezichtsverlies. Voorheen werd wel gedacht dat bijvoorbeeld je zakelijke en persoonlijke, maar ook je online en je offline identiteit los van elkaar te handhaven zijn, doordat frontstage en backstage nog goed van elkaar te scheiden leken te zijn. Ik betoog echter dat de online "ruimte" een laag vormt over de fysieke ruimte, waardoor de grenzen tussen de verschillende stages (front en back) al enigszins vervagen. Hierdoor vervagen de grenzen van je verschillende identiteiten ook, zowel de vermeende distinctie tussen persooonlijk <> zakelijk als die van offline <> online. Doordat het Internet op mobiele apparaten nu ook de online ruimte diep laat wortelen in de fysieke ruimte (er ontstaat een hybride ruimte), wordt het nóg moeilijker om verschillende, tegengestelde identiteiten succesvol te kunnen performen: er ontstaat het risico op een voortdurende staat van gezichtsverlies.

Wat brengt ons nu over het al dan niet invoeren en opleggen van regels met betrekking tot online sociale interactie? Ik denk dat er vooraleerst inderdaad bewustwording nodig is, om te (beginnen te) begrijpen wat de mogelijkheden en gevaren zijn van social media. Ik werk nu voor de Open Universiteit en werk met kleine groepen die we enerzijds trainen op praktisch gebied social media, maar anderzijds ook deze overwegingen voorleggen. Deze mensen krijgen dat stukje bewustwording dus wel mee, maar wij kunnen dit nooit met alle 500+ collega's bereiken. Toch zullen vroeg of laat mensen (al dan niet op eigen initiatief) via social media de interactie aangaan met de buitenwereld met een OU-pet op. Dan is een set basisregels en protocollen mijns inziens onmisbaar..

Patrick V. • Jeroen, mooi verhaal. En, ik wil op 2 zaken reageren. Eerst en vooral ben ik het spijtig genoeg niet eens met jouw verhaal over identiteiten. Ik betoog - om die woorden maar te gebruiken - voor "het niet spelen van een rol". Niet online, niet offline, niet op je werk en niet privé. De rollen die ik BEN zijn uiteraard divers: ondernemer, echtgenoot, vader, specialist... what ever. Ik BEN ze evenwel, ik speel ze niet (zou ik niet weten hoe). Enfin, c'est ca.
Daarnaast een vraag: Wat verwacht je met die set basisregels of protocollen te kunnen bereiken?

Robin V. • Jeroen interessant stuk om te lezen, maar waarom heb jij 2 alinea's nodig om het zwaar theoretisch te benaderen terwijl ik in nog geen 10 regels dezelfde boodschap breng? (bewustwording en acceptatie) Je maakt het veel moeilijker gemaakt dan het is. Behandel mensen en maatschappij zoals je zelf behandelt wilt worden. Zo geldt het wat mij betreft ook met social media. Als jij als medewerker slecht over je bedrijf twittert kun je op tien vingers natellen dat vroeg of laat hier consequenties aan verbonden zijn. Daar heb ik geen basisregels of protocollen voor nodig. Wederom: het gaat om eigen normen en waarden. Inzicht in normen en waarden van anderen ontstaat door discussie, hierdoor verkrijg je nieuwe inzichten en dit is het stukje bewustwording waar jij het over hebt. Zonder gebruik van een protocol of basisregel.

Jeroen H. • Hoi Patrick. Je hoeft het uiteraard niet eens te zijn met bovenstaande, en ik begrijp de weerstand tegen het concept van "het spelen van een rol" heel goed. Een en ander ligt dan ook een stukje genuanceerder dan ik hierboven met de grote-stappen-snel-thuis methode heb uitgelegd. Je geeft zelf aan dat je meerdere rollen BENT, en in bovenstaande wordt uitgegaan van het feit dat deze identiteit aan jou wordt toegekend door de invulling die je geeft aan deze rollen in sociale interactie. Dit is dan het "spelen van de rol", het verschil tussen de zelfverzekerde ondernemer bij de eerste ontmoeting met een nieuwe klant, en de zorgzame vader thuis, om maar een voorbeeld te noemen. Volgens Goffman, en daar ben ik het wel mee eens, speel je altijd met de kleine nuanceverschillen tussen de verschillende rollen. Zijn analogie met het theater, met zijn frontstage, backstage, audience, decor etc, vind ik zelf erg aansprekend. Zijn boek "The Presentation of self in everyday life" (1959) is een aanrader, het veranderde mijn aanvankelijke scepsis in een dusdanig enthousiasme dat ik mijn scriptie er aan ben gaan wijden ;-)

Met basisregels en protocollen wil ik bereiken dat ik niet 500+ mensen in persoonlijke sessies moet gaan uitleggen dat bepaald gedrag onwenselijk is zolang het met de OU geassocieerd wordt, en waarom. Ik denk dat het zinvol is om bepaalde scenario's bij voorbaat op te nemen in protocollen, zodat er bij mijn OU-collega's enige houvast is als zij zich op de social media gaan begeven namens de OU. Enerzijds werkt dit drempelverlagend, we zijn immers ook bezig met een stukje marketing en branding en willen steeds meer op de social media zichtbaar worden. Anderzijds geven de protocollen en regels houvast mensen aan te kunnen spreken op hun gedrag en voorkomt het ellenlange contraproductieve discussies.

Patrick V. • @Jeroen Prima, dat je de zaak nuanceert. En, by the way, als de Open Universiteit meer zichtbaar wil zijn op de Sociale media, meer marketing en branding wil en - ongetwijfeld ook - nog wil leren over de effecten van Social Behaviour dan kunnen ze participeren (in de vorm van een sponsorship) in ons (i.e. ReizendCircus) initiatief: Who is John Galt?
www.whoisjohngalt.nl
Als er interesse is, dan bel me gerust...

Jeroen H. • Hoi Robin: Waarom ik twee alinea's nodig heb om mijn visie theoretisch te onderbouwen, is omdat ik het theoretisch wíl onderbouwen. Ik wilde graag wat verder ingaan op Patricks (in mijn ogen heel relevante) observatie en vraag : "De ruimte of regels van de een, bepalen de ruimte en regels van de ander. Want, wie bepaalt jouw online ID? "

Dat we in essentie dezelfde boodschap brengen, ben ik met je eens. Twistpunt blijft dat als je te maken hebt met zoveel mensen, met hun eigen normen en waarden. Ik vrees dat tegen de tijd dat in de discussie en dialoog de juiste manier van werken is uitgekristalliseerd, er al veel kan zijn misgegaan. En dan maak ik me niet eens zo druk over "slechte publiciteit", maar veel meer over de slag die wordt gemist doordat we onze doelgroep niet hebben gehoord en bereikt via social media omdat onze mensen terughoudend zijn om te gaan participeren, in de angst iets fout te doen..

Max M. • Interessante discussie die wellicht ook eens aan tafel uitgewerkt kan worden....Ik volg..