Rob L. • Slow Management: toen de naam werd bedacht zat ik ook aan tafel. Nu in het jaar van het lustrum is de vraag of de naam nog wel de lading dekt niet zo gek. De naam had toen te maken met de ontwikkeling dat slow over kwaliteit en duurzaamheid ging op steeds meer gebieden, niet alleen over slow food. En over de ontwikkeling naar een hoger ontwikkelingsniveau dat niet alleen over welvaart gaat, maar meer nog over welzijn/people-planet-profit. Door niet alleen technisch te versnellen maar vooral communicatief te vertragen: door in de bekende Ubocht dieper te gaan en te beginnen vanuit wat inspireert van binnenuit in plaats van wat opgelegd wordt van bovenaf.
Zelf ben ik ervan overtuigd dat niet alleen westerse, vooral blanke culturen maar ook alle andere culturen nodig zijn voor het opkomende mondiale culturele systeem na de inmiddels mondiale crisis.
Bijvoorbeeld ook hele oude oosterse culturen. Vanuit die rijke smeltkroes kan de culturele systeemsprong nog beter en completer worden. Dit blijkt bijv. ook uit cultuuronderzoek van cultuurgoeroes als als Trompenaars en Hofstege. Zelf ben ik gespecialiseerd in begeleiden van expedities in de systeemsprong voorbij de crisis en heb met anderen het kompas naar de toekomst voorbij de crisis gemaakt.
Zou het antwoord echt alleen in Rijnland te vinden zijn, na een pittige 2e wereldoorlog. De democratische rechtstaat is een westerse uitvinding, de democratie na de crisis zal vooral ook op mondiaal niveau moeten werken voor de wereld als geheel, anders hebben we met z'n allen een groot probleem. Arnold Cornelis had het over het opkomende communicatieve zelfsturingssysteem, anderen over het holistische systeem.......................

Henk H. • Dank Rob voor je reactie. Ik volg jou wel. Nijg zelf naar toekomst op anarchistische organiseerprincipes, door mij als Coöperatieve Anarchie, benoemd. Het is wellicht nu nog even een stap te ver om het magazine om te dopen naar zoiets als 'De Coöperatieven'. Aansluiting in dit moment lijkt het meest bij Rijnlands organiseren te zijn.
Ben benieuwd hoe anderen hier over denken

Mariska M. • Wat een fijne taal-discussie. Slow Management lijkt inderdaad een contradictio in terminis. Deze zal de Rijnlander mogelijk doen glimlachen en de ander (niet gewend aan het verschil tussen Rijnlands en Angelsaksisch) mogelijk wel aanspreken. "Slow" klinkt in de drukke agenda van de manager waarschijnlijk wel erg aantrekkelijk. Een reden om het magazine te lezen en te ontdekken dat het anders kan...
Dit zou een reden kunnen zijn om vooral de naam de naam te laten.

Naud V. • Henk, wat staat jou tegen in de combinatie Slow Management?

Jaap P. • Waarin Slow Management zich in ieder geval probeert te onderscheiden is dat het gaat over organiseren, waarbij we de professional en het primair proces meestal kiezen als uitgangspunt in de artikelen. Daarmee denken we in te spelen op de tijd die (weer) komen gaat. Het gaat over (1) mensen en (2) systemen die hen ondersteunen en niet andersom. Veel reguliere managementbladen gaan juist over succesvolle managers en daarmee over geld verdienen als de belangrijkste maatstaf daarvoor. Slow Management is inderdaad een knipoog naar Slow Food en verwees tevens naar de Europese traditie van 'je zaakjes goed voor elkaar hebben' (organiseren op basis van vakmanschap, verbinding en vertrouwen). Het nieuwe begrip Slow Management geeft wat meer ruimte om dat samen met de lezers, bijvoorbeeld op deze plek, in te vullen dan oudere begrippen als bijvoorbeeld 'Het Rijnland Model'. De kenner zal overigens de nodige overlap herkennen, de aandeelhouder centraal stellen die steeds sneller wil cashen is natuurlijk ook een leuk tijdverdrijf. Maar hoe zien organisaties eruit die de beste zijn VOOR de wereld? Naar die vraag zoeken we steeds weer nieuwe antwoorden, ieder kwartaal weer. Is dat slow??? In ieder geval meer dan ooit relevant.

Remco M. • Grappig. De opening is 'what's in a name' en daarna wordt de naam ter discussie gesteld.

Ben S. • Ik voel met Jaap c.s. mee. Kom zelf uit de (langdurige) zorg. Daar is een grote kloof tussen organiseren en managen als dynamische werk-woorden en organisatie en management als conserverende systemen. Overduidelijk: het laatste overheerst hoeveel verbeter- en innovatieprojecten we er ook tegenaan gooien. Om de voorkeur voor mens en dynamiek tot zijn recht te laten komen zou ik het begrip 'zelf' gebruiken. Van slow management naar zelf organiseren.

Rob L. • Ik haak aan op de bijdragen van Jaap en Ben. Het woord 'zelf 'is voor mij heel passend, net als het woord 'slow'. Als de inspiratie uit de mensen zelf komt, en de mensen situaties waar ze in terecht komen in hun leven buiten en binnenorganisaties leren zien als ontwikkelingssituaties, waarin ze zelf het voortouw hebben om daar het beste van te maken, voor zich zelf en voor andere direct betrokkenen, en voor "de wereld", dan zijn we goed bezig.
Dat geldt zeker ook voor mensen die op verantwoordelijke posities zitten in organisaties. De grootste kans om dit te laten lukken is het ontwikkelen van het politiek-bestuurlijke systeem naar 'the next level' dat wel goed is in 'zelf, samen, slow en geinspireerd'. D.w.z. VAN de democratische rechtstaat in een normatief sociaal-regelsysteem (=term van filosofie prof. Arnold Cornelis, een heel levenslustig mens, hij is daar ook op een prettige manier aan dood gegaan). Dat systeem veroorzaakt eigenlijk dat het aan een individu wel een rechtspositie geeft en enige invloed op het staatsbestuurs, maar ook in z'n individuele eentje steeds duidelijker faalt in het oplossen van de grote crisis die er nu is. De trias politica in de democratie is volledig vastgelopen. Juist het politiek bestuurlijke systeem naar een hoger niveau brengen, waarin het communicatieve zelfsturingssysteem (term van A.C en ook wel holistische systeem genoemd), goed voor de wereld is en voor z'n deelnemers. 'Zelf' wordt dan een groter begrip dan 'ík'. Het wordt "ik" en "wij" in onze eigen wereld dichtbij en wereldwijd. Mijn motto is samen sturen van binnenuit, vanuit ieders kern (talenten, passie, missie in het leven, etc.). In plaats van de mistige boodschap van stuur jezelf als je maar wel doet wat ik wil ('nieuwe kleren van de keizer syndroom').
Het nieuwe systeem gaat uit van universele ontwikkelingsprincipes die uitgaan van toekomst gerichte ontwikkelingsvermogens. Als je die wilt weten, vraag mij erom: je krijgt tranen in je ogen als je ze leest en ze zijn zo slow en inspirerend als je je maar kunt wensen (ik ken ze via Peter Merry). Je vraagt je af waarom we daar niet onmiddelijk mee beginnen.
Dus....................... Op de pleinen in o.a. Arabische landen willen ze graag de democratie zoals die nu bestaat. In westerse landen is er gebrek aan zicht op wat er komt na ons soort 1.0 democratie, weten we eigenlijk nog niet wat voor soort democratie we nodig hebben om voorbij deze crisis te komen. Het is ook al sinds decennia een groot taboe om daarover bijv. in Den Haag te beginnen. En daarom is het bij gebrek aan zicht daarop alweer veel te lang rustig op de pleinen waar de 1.0 democratie al is ingevoerd.
Jammer: het is typisch zo'n geval van je ziet het pas als je het door hebt. En gelukkig: de principes, ook in de uitwerking zijn al bekend, en dat er een hoger niveau sturingsysteem nodig is dat toekomst gericht en bestendig is, en bovendien al 'evidencebased' is, is ook mooi. We hoeven niet meer over 1 nacht ijs, we kunnen echt massaal beginnen met expedities naar dat hogere democratische niveau. Het kompas is er. Dus: It gaet on!!!!! Over wat er achter de horizon in de toekomst ligt praten is veel inspirerender dan praten over de crisis vanuit het denkraam dat de oorzaak is. Slowmanagent, en nog een paar namen die de lading dekken zijn goed genoeg. Zorg wel dat de toekomstige leiding van het geheel meedoet, goeie voorzitters, goeie rayonhoofden, etc.

Roland S. • Ik snap inderdaad het idee en de achtergrond van de term Slow Management, en onderschrijf dat ook, maar verkoopt slecht aan je omgeving als die voornamelijk Angelsaksich georienteerd is.... Denk dat je al gauw de lachers ongewild op je hand hebt. Ik denk dat Rijnlands beter aansluit bij het bijvoorbeeld het continue en gestage (en altijd weer terugkerende) succes van bijvoorbeeld het Duitse bedrijfsleven en economie.

Koos D. • Dag Roland,

Altijd een interessant dilemma. Sluit je aan bij de denkwereld van hen die de vernieuwing het hardste nodig hebben? Of blijf je trouw aan je eigen visie? Het liefst allebei natuurlijk, maar wat als die twee niet verenigbaar zijn?

Ik neig zelf naar het op nummer 1 zetten van de trouw aan mijn eigen visie. Ik denk dat dat uiteindelijk het meeste oplevert. Daarmee bereik je misschien niet iedereen die het heel hard nodig lijkt te hebben, maar het is nog maar zeer de vraag of je hen werkelijk bereikt door hen een afgezwakte en lichter verteerbare versie van je visie voor te schotelen. En wie raak je daarmee kwijt?

Misschien moet je ook niet proberen om meteen daar te beginnen waar de bekering het moeilijkste zal gaan. Blijf trouw aan je visie, kies een mooie naam die daar helemaal bij past en ga praten met mensen die al bijna overtuigd zijn. Maak daar medestanders van en laat het zo langzaam uitbreiden. Laat de verstokte Angelsaksen voorlopig nog maar een tijdje met rust. Daar zijn we nog niet aan toe (en zij niet aan ons).